Stowarzyszenie Aktywizacji Społecznej

Nie ma rzeczy niemożliwych! O nauce przez całe życie   opowiada Jagoda Kozak – studentka, prowadząca w Stowarzyszeniu Aktywizacji Społecznej TuRazem kursy z podstaw języka angielskiego. 
English version here

Jagodo, przez ponad semestr uczyłaś osoby w wieku senioralnym podstaw języka angielskiego. Jak opiszesz tę pracę?

Prowadzenie kursów z języka angielskiego dla seniorów jest ciekawym doświadczeniem. Oprócz nauczania innych, dokształcam również siebie. Uczę się np.  wyszukiwania różnych sposobów na przekazywanie wiedzy w sposób zrozumiały dla każdego.

Podobno w starszym wieku trudniej przyswajamy wiedzę.

To prawda -  seniorzy są szczególną grupą kursantów. Muszą włożyć więcej pracy w zajęcia, ponieważ im człowiek starszy tym trudniej się uczy. Na  przestrzeni pokoleń zmieniają się metody nauczania oraz materiały, które są wykorzystywane.

Co było najtrudniejsze?

Mogę powiedzieć, że wybór stylu w jakim będę prowadzić zajęcia.  Nie zabrakło również stresu. Pierwsze zajęcia były dla mnie momentem konfrontacji wiedzy z praktyką. Jestem wciąż studentką, więc wiem czego oczekuję od nauczyciela, jakie metody się sprawdzają, a jakie utrudniają przyswajanie nowego materiału. Mimo tej wiedzy, przełożenie doświadczeń na praktyczną naukę seniorów nie było takie proste i nie udało mi się to od razu. Można nawet powiedzieć, że wciąż się uczę jak uczyć innych. Jednak zadowalający jest fakt, że nie tylko seniorzy, ale i ja robię postępy i odnajduję alternatywne sposoby kształcenia, jak również radość w tym co robię.

No właśnie, jak oceniasz swoją grupę?

Uczestnicy kursu byli sympatyczni dla mnie i dla siebie nawzajem. Jestem bardzo zadowolona z uczniów, ponieważ uczą się systematycznie i z przyjemnością.

A jednak wiele osób młodych obawia się pracy z seniorami. Co mogłabyś powiedzieć np. studentom anglistyki, którzy nigdy nie mieli kontaktu ze starszymi uczniami?

Zajęcia z seniorami są bardzo przyjemne, gdyż ma się do czynienia z ludźmi dorosłymi i można zastosować inny poziom kształcenia niż w przypadku dzieci, które nie mają życiowego doświadczenia. Podczas tłumaczenia zagadnień należy się odwoływać do poziomu rozwoju emocjonalnego i psychicznego człowieka, więc w przypadku seniorów jest to łatwiejsze niż w przypadku dzieci, zwłaszcza że są to ludzie, którzy już przebyli pewną ścieżkę kształcenia.

Najpiękniejsze jednak jest to, że prowadzenie kursu z języka angielskiego przyniosło radość nie tylko seniorom, ale również mi. Moi kursanci to rewelacyjni ludzie, bardzo sympatyczni, chętni do nauki. Co więcej kurs ten, zbliżył na tyle moich uczniów, że zawarte podczas zajęć znajomości są podtrzymywane do dziś.

Dzięki temu, że pracowałaś jako trener językowy w TuRazem, w maju zeszłego roku wyjechałaś z organizacji na wymianę do Rumunii. Jak ją oceniasz?

Podczas wymiany w Rumunii, otrzymałam tyle pozytywnych emocji w ciągu jednego tygodnia, że w normalnym życiu trzeba się mocno naszukać, aby to osiągnąć. Wymiany młodzieżowe pomagają się otworzyć człowiekowi, przełamać granicę językową i zdobyć przyjaciół z różnych krajów – a w dodatku tyle dowiedzieć się o innych kulturach!

Zapamiętałam relacje uczestnika wymiany, który pochodził z Turcji i opowiadał jak się zachowują na drodze kobiety, w roli kierowcy. A mianowicie, prowadząc auto, kobieta jest w stanie zaparkować auto na środku drogi i wyjść do sklepu na zakupy, bądź zatrzymać się w centrum skrzyżowania i rozmawiać z drugim kierowcą – kobietą, blokując ruch uliczny. Byłam zaskoczona i rozbawiona. Zabawne, jak różna jest mentalność ludzi. To co dla nas, w naszym kraju jest niedopuszczalne w innym kraju jest normą, wykreowaną przez społeczeństwo.

Nic nie zastąpi wymiany młodzieżowej, tak więc moje przesłanie w tej kwestii, brzmi: wykorzystujcie nadarzające się okazje, ponieważ nie zdarzają się codziennie.

Z Twoich wypowiedzi można wywnioskować, że każde spotkanie z ludźmi to okazja do nauki – czy to kurs z seniorami, czy wymiana młodzieżowa…